Varamozhi..

Rain is over.. Still the trees are…


1 Comment

അമുദയുടെ അമ്മമ്മ


അമ്മ മരിച്ചത് ഇന്നലെ RCCയിലെ പാലിയേറ്റിവ് കെയർ വാർഡിൽ ആയിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ ഒരു മാസമായി അസുഖം വല്ലാണ്ട് കടുത്തു. ശരിക്കും അസുഖം തിരിച്ചറിഞ്ഞത് ഒരു മാസം മുൻപ് ആയിരുന്നു. ഒരു കണക്കിന് നോക്കിയാൽ അതും നന്നായി. മാരകമായ അസുഖം മരണവും കൊണ്ട് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു എന്ന് അധിക നാൾ കരുതി ഇരിക്കേണ്ടി വന്നില്ല അമ്മക്ക്.

അസുഖങ്ങൾ അടുപ്പത്തിൽ അല്ലാത്തവരേയും അടുപ്പിക്കും. അസുഖം അറിഞ്ഞു പിണങ്ങിയിരുന്ന ചേച്ചി വന്നു. ഒരു ആഴ്ച അമ്മയോടൊപ്പം ഇരുന്നു. എങ്കിലും അവരുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ കൊണ്ടുവന്നില്ല. പിണക്കത്തിന്റെ തീവ്രത അത്രയും ഉണ്ട്!. ഇനി ആരോടു പിണങ്ങും എന്ന് കാണാം.

കഴിഞ്ഞ ഒരു മാസം എന്തായിരുന്നു. ഈ അഞ്ചു വയസുകാരിയേയും ആറു മാസക്കാരനെയും കൊണ്ട് ഞാൻ പെട്ട പാട്. ജോലി തിരക്കിനിടയിൽ റമീസ് വന്നു പോയത് രണ്ടു പ്രാവശ്യം. കൃത്യ സമയത്ത് ജോലിക്ക് ഒരു ചേച്ചിയെ കിട്ടി. അന്ന് വരെ വീട്ടിൽ മറ്റൊരാളെ ജോലിക്ക് വയ്ക്കാൻ സമ്മതിക്കാണ്ടിരുന്ന അമ്മതന്നെ “എനിക്ക് ഇനി പറ്റില്ല.. ആളെ വയ്ക്കണം..” എന്ന് പറഞ്ഞു. കുറച്ചു നാൾ മുൻപ് തന്നെ ഇത് ചെയേണ്ടി ഇരുന്നതായിരുന്നു.

ആശുപത്രിയിൽ നിന്നും വന്നു കയറുന്നത് രാത്രി പത്തു മണിക്ക് ശേഷം ആയിരിക്കും. പിന്ന്നെ വേണം മോന് പാല് കൊടുക്കാൻ. മോൾ ചേച്ചിയോട് ഒത്തു പോകുമായിരുന്നില്ല. ഒക്കെ ഒരു കണക്കിന് അങ്ങ് പോകുവായിരുന്നു.

മെനഞ്ഞാന്നു റമീസ് വന്നപ്പോൾ ഒരു ഭാരം ഇറക്കി വച്ചത് പോലെ തോന്നിയിരുന്നു. ആശുപത്രിയിൽ രണ്ടു ദിവസം റമീസ് നില്ക്കും. ഇടക്ക് ഒന്ന് പോയി നോക്കാം. കുഞ്ഞിനു വാക്സിനേഷൻ കൊടുക്കണം. കോളേജിൽ ഒന്ന് പോയി തല കാണിക്കണം. സെമെസ്റ്റെർ തീരുവാണ്. പോർഷൻ ഇനിയും ബാക്കിയുണ്ട്. മിക്കവാറും രാജി വയ്ക്കേണ്ടി വരും. ഇത് എല്ലാം കൂടി ഇങ്ങനെ കൊണ്ട് പോകാൻ പറ്റില്ല.

ക്ലാസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞ് മോളെയും കൂട്ടി വൈകുന്നേരം ആണ് ആശുപത്രിയിൽ എത്തിയത്. അമ്മയുടെ മുഖം നീര് വന്നു തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റാത്ത വിധം മാറിയിരുന്നു. എന്നെ അറിയുന്നുണ്ടാവുമോ. ഒരു വശം മാത്രം ചരിഞ്ഞു കിടന്നു കണ്ണും മുഖത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗവും അകത്തേക്ക് പോയിരിക്കുന്നു. ഇത് കണ്ടു നില്ക്കാൻ ആവില്ല. ഒരു സൂചി മുനയിലെ വേദന പോലും സഹിക്കാൻ വൈയാത്ത അമ്മയാണ് ഇത്രയും വേദന തിന്നുന്നത്.

കഴിഞ്ഞ മുപ്പതു വർഷം ജീവിതത്തെ ഒരു സമരമായി കണ്ട ആളാണ്‌ അമ്മ. ദാരിദ്ര്യത്തിൽ നിന്നും പുറത്തു വരാൻ പ്രായകൂടുതൽ ഉള്ള അച്ഛനെ വിവാഹം ചെയ്തു. വിദേശത്തെ ജോലിക്കിടയിൽ പറ്റിയ പരിക്ക് അച്ഛനെ തീവ്രമായി അലട്ടാൻ തുടങ്ങിയത് പെട്ടെന്നായിരുന്നു. ഇതിനിടയിൽ രണ്ടു പെണ്‍ മക്കളും കൂടിയായി. പിന്നെ ഉണ്ടായതു സ്വന്തമായി ഉള്ള ഒരു പിടി മണ്ണ് നിലനിർത്താൻ  വേണ്ട പെടാ പാടായിരുന്നു. ഒരു അരിയാട്ടു മില്ല് ഉണ്ടായിരുന്നത് സ്വന്തമായി നടത്താൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അച്ഛൻ ഒരുപാടു തടഞ്ഞതാണ്. എങ്കിലും അമ്മയുടെ നിശ്ചയ ധാർഡ്യം ഒന്നിനും നിന്ന് കൊടുത്തില്ല.

രണ്ടു മക്കളെയും പഠിപ്പിച്ചു. വിവാഹം കഴിപ്പിച്ചു. അച്ഛനെ ചികിത്സിച്ചു..

ഓർമകളുടെ കുത്തൊഴുക്കായിരുന്നു. കുഞ്ഞമ്മ സെക്യൂരിറ്റി ഗേറ്റിൽ നിന്നും വിളിച്ചപ്പോഴാണ് അതിൽ നിന്നും പുറത്തു വന്നത്. കുഞ്ഞമ്മക്ക് ഗേറ്റ് പാസ്‌ കൊടുത്തു പുറത്തു നിൽകുമ്പോൾ ആയിരുന്നു അത്. പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചു വാർഡിലേക്ക് വരണം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ നെഞ്ചിൽ ഒരു കൊള്ളിയാൻ മിന്നി. പിന്നെ ആറാമത്തെ നിലയിലെ പാലിയെറ്റിവ് വാർഡിലേക്ക് ഒരു പാച്ചിൽ ആയിരുന്നു. എങ്ങനെ അവിടെ എത്തി എന്ന് അറിയില്ല. വരുമ്പോൾ ഡോക്ടർ ഹൃദയമിടിപ്പ് തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ അമ്മയുടെ നെഞ്ചത്ത് ശക്തിയായി അമർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

മരണം declare ചെയ്തോ എന്ന് ചോദിച്ചത് മാമൻ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു. അതേ എന്ന ഡോക്ടറുടെ മറുപടി വ്യകതമായിരുന്നു. എന്നിട്ടും കുറച്ചു നേരം അതിനോട് പൊരുത്തപ്പെടാൻ പറ്റിയില്ല. പൊട്ടിക്കരച്ചിലിലൂടെ അമ്മയെ നോക്കാൻ നിന്ന സുനിത അമ്മയുടെ മരണം അടിവരയിട്ടു. കൂടെ നിലവിളിക്കുക അല്ലാതെ മറ്റൊന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു.

എല്ലാം ഒരു നിമിഷ നേരം കൊണ്ടെന്ന പോലെ കഴിഞ്ഞു. ചിതയും കട്ടപ്പണവും ചടങ്ങുകളും ഒക്കെ. ചേച്ചിക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരുന്ന പന്ത്രണ്ടു മണിക്കൂർ പോലും കടന്നു പോയത് പെട്ടെന്നായിരുന്നു.

ജീവിതത്തിലേക്ക് ഒരു ശൂന്യത കടന്നു വന്നു. വഴക്കടിക്കാനും സ്നേഹിക്കാനും ശാസിക്കാനും ഒക്കെ ഒരാളില്ലാതെ ആയിരിക്കുന്നു. അമുദ അമ്മമ്മയുടെ മരണത്തോടു എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും എന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു. അഞ്ചു വയസേ ഉള്ളു. മരണം വളരെ ലാഘവമായി ആണ് ഇത് വരെ അവൾ കണ്ടത്. മരിച്ചാൽ പിന്നെ നമുക്ക് മരിച്ച ആളിനെ കാണാൻ പറ്റില്ല എന്ന് പറയുന്നത് അവള്ക്ക് ശരിക്കും ഈർഷ്യ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഒന്നായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവള്ക്ക് ചുറ്റും ഉള്ളവർ ആരും മരിക്കണ്ട എന്നും. അവളെ ശുണ്ടി പിടിപ്പിക്കാൻ അമ്മ ഒത്തിരി തവണ അത് ഉപയോഗിച്ചിട്ടും ഉണ്ട്.

ആലോചനയുടെ ആഴങ്ങളിൽ നിന്നും വിളിച്ചുണർത്തിയത് അവൾ തന്നെ ആയിരുന്നു. എന്റെ ഫോണ്‍ എനിക്ക് നേരെ നീട്ടി.

“അമ്മേ.. അമ്മമ്മയുടെ ഫോണിലേക്ക് ഒന്ന് വിളിച്ചേ.. ആര് എടുക്കും എന്ന് അറിയാമല്ലോ…”..

 


1 Comment

GNU Health Localization


It is a really great experience doing a localization activity. It has started all of a sudden with the idea around November 1st, Kannada Rajyothsava. All my friends in FSMK is doing kannada localization of “GNU Health” a hospital management system. So I thought of doing the same effort to Malayalam.

Project is hosted in transifex.com

https://www.transifex.com/projects/p/GNU_Health/language/ml/

gnu_health_status

 

Found three websites really useful in this activity.

http://tools.malayalam.kerala.gov.in/eng-mal.php

http://www.shabdkosh.com/ml/translate?e=respiratory&l=ml

http://www.google.com/intl/ml/inputtools/cloud/try/

Added few of my contacts from DAKF and other circles to the project. We need to get more people from the medical background to complete this entire project.

Looking forward to more people contributing to the project


3 Comments

We are seperating


After “not” that long two years we are separating.

Moving to my 6th rented house in Bangalore in the last 10 years. In the last two years I was staying in a single room which has an attached kitchen and a toilet cum bathroom(Yes…  separated by a wall.) . Initially I started my life as a single living being inside that room. I ensured that every corner was clean for the first and last time before moving my stuff (again not much, one coat, two tables, some kitchen utensils, finally my books.. :) )

Even though I started as a single living being, the strength of my room mates increased day by day. So I started keeping the photo of Vaikkom Muhammed Basheer on my wall to remember his famous story “Bhoomiyutae Avakaashikal”. (Owners of Earth)

Insects

Happier times

You may not be familiar with all of them. But many of FSMK members have come to my home and met and greeted them.

Now my wife has given me an ultimatum that if she need to come to Bangalore even during the vacation, I should separate with my current room mates. She is more concerned for our new born it seems.  Can’t do much other than obeying at times. So devised my own strategy to move to a new place, at the same time, don’t want to make my current room mates unhappy. The New building just opposite to the current one and the direct distance is less than 50 meters. We can meet any time but separating for a short term. But if at all they come to the new home, Pournamy is going to become a murderer.


Leave a comment

Glue meeting ramnagara


image

Attended the glue meeting in shanthinikethan college in Ramnagara. About 35 students attended the session. This was the second session. Pesce mandya GLUG has taken a session this college as part of their G-week effort.

The students were all enthusiastic. All were from BCA first and second year. The concept of free software is new to them.

This blog was created to demo a WordPress app on mobile phone.

 


Leave a comment

Imagination Unlimited – Summer camp’13


I got this title over a discussion with my wife. That discussion was about our small daughter who started telling stories out of her imagination.  In all stories she will be one character and others will be the new animals and plants she came across. Occasionally her father becomes a hero fighting with the deadly animals and saves her. But recently she herself started the fights and just needs few ladoos before the fight.  I thought this title would be suitable for the blog which talks about the recently concluded free software summer camp.  Without the unlimited imaginations of several people it couldn’t have become such a huge success.  Success is not just a self praise but something real. While going through the blogs of many students, we could feel the warmth of the camp being conveyed in every word they write.

summer_2

Even though the climate experts may not agree with the name of the camp, Summer camp 2013, as per the VTU semester plan we have named camp as Summer camp. Free software movement, Karnataka has conducted its second camp of the year in JVIT, near Bidadi in Bangalore. It was a 9 days residential camp for inculcating the values of free software and orient the participants towards IT industry using free software technologies.  153 students from about 25 engineering colleges across Karnataka has participated in the camp. About 35 volunteers from different GLUGs were also working day and night to make it successful. Five of our executive members were present all days in the camp taking  leave from their regular work. Camp  was inaugurated by FSMI general secretary Kiran Chandra. Inauguration ceremony was chaired by former MLA and the college chairman Mr. Lingappa.

summer_1

It was a fun filled 9 days and every moment was enjoyed by everyone. Thanks to Karthik Bhat and team who have made it lively through out. Students were grouped under different volunteers and there were 16 of them. This defensibility allowed them to come out of their college boundaries and mingle with students from various other colleges. Lot of team activities were there in every evening which has built a group consciousness to succeed as a team rather than just individuals. This is one of the qualities IT industry is also keen about. Even when the agile card is being played very well in the teams, industry leaders very well know the need of grooming the team-first mentality in the members.

summer_9

Almost all the organizers felt that student volunteers are maturing themselves to take bigger responsibilities.  So we got some more time to interact with the students and concentrate on organization oriented discussions. We had dedicated time to meet every college teams and tried to get the feedback.  Every student was convinced about the need of GLUG in their college to take forward more free software activities in their campus.  We do see the potential to grow to more districts in Karnataka while acknowledging the fact that there is a need for more bandwidth. I am sure more future free software evangelists will be born in such camps and summer camp proves such a thought. Last winter camp in January 2013 was attended by 130 students and 20 volunteers. This time the number has increased to 150 participants and 35 volunteers. Many summer camp volunteers were winter-camp participants.  And executive committee was least loaded on the execution front and we could concentrate on the organization building aspects. It includes one on one interactions, screening of documentaries, discussion over documentary, skits, college meetings, etc.

summer_8

What makes FSMK different from other free software or open source groups? We are a movement. A movement succeeds only when people from all quarters of life are participating in it and taking it forward. We clearly understand that free software movement is not just for the hackers and this need to be taken to the common man. Engineering colleges and students of this country should connect with the need of our society. To sensitize the participants in this direction we have screened “Nero’s Guests” documentary which talks about the farmer suicides in Vidharbha. There was a group discussion after that and many students were really convinced about the need to intervene in their capacity. There was a bookstall showcasing many scientific and socially relevant titles. Many students were attracted towards the bookstall after the session by Raghavendra about surveillance and freedom in the internet space. We sold around Rs. 2500/- worth books through the stall operated by the community center.

summer_10

Sarath, Vignesh, Raghuram, Shijil, Karthik Bhat, Hari, Jeeva, Rakesh P, Anupama and Indra deserves a special mention for the success of this camp. We have listed down the names of all 35 volunteers here. Each fo them were crucial to the success of the camp. Good thing was that all were clear about what is their role and what is expected out of each.  Another reason the camp became successful is because of the support we have received from the college management. Vice principal of the college, Dr. Swarnajyothi, has put lot of efforts to make this camp happen and successful.  While  conducting such camps the major hurdle we have faced is on the timing of labs. This time our students were able to use the labs till 10 pm. Volunteers are trained for the next day sessions after that in the same labs. This would not have been possible without the support and flexibility offered by the college.

summer_3

I was proud to present the community center kids before the 200 plus audience including the participants, volunteers, organizers and the college management.  I was a bit emotional (yes.. of-course because of happiness) after I saw a standing ovation from the audience for the community center team.  Community centers are unique experiments by FSMK. Students from 8th standard to degree courses, house wives, small laborers, self employed people, etc are coming there and learning various subjects. Mainly the classes are oriented towards “how to use computer”. All classes are happening on free software. Most of them are now comfortable with using Ubuntu/Debian, Libre office, Shell commands, GIMP, etc. Topics do not stop with computer applications. General science, Mathematics, Social studies, Politics, etc also takes center stage frequently. Mine was an attempt to showcase it and to stress the need for engineering college students to participate in this alternative learning process which enables many.

summer_12

This camp will be a turning point in the free software movement history if following points are also achieved.

0. Participants themselves completely switch to free software.

1. Participants from every college work towards building an active FSMK unit in their campus

2. Ensure participation from different branches and semesters in this platform.

3. Conduct at-least two technical and ideological sessions as part of the unit activity in a month

4. Take initiative to take free software to the common public. This could be by setting up a community center or helping a school in your neighborhood  to switch to free software.

5. Take free software to non-engineering colleges as well.

6. Learn about different initiatives of FSMK and work towards achieving the common goals. This could be about localization, academicians chapter, FSMK news letter, etc.summer_4

summer_5

summer_6

summer_7

There is scope of activism for everyone in Free Software Movement.  Starting from common man till professionals and not only software engineers. We already have successful implementations of free software in schools(IT @ School in Kerala), which saves lot of money on proprietary softwares which in-turn can be utilized to buy more hardware. The cybercafes in our neighborhoods need to liberated from the illegal ( so called pirated) softwares. The wide spread computerization need to be switched to free softwares as early as possible, not just for saving money  but to protect ourselves from so many eagle eyes.

summer_11

We would love to see free software and its ideologies in its true spirit is spreading across the state and the entire country.  To bring down digital divide, to remove illiteracy in general and build computer literacy in particular, even in our villages, this movement can do a lot.  And college students of our country should play a major role in it. In addition to that we have to thicken the color codes of free software contribution in the world map.  At the same time the fight against imperialist surveillance and invasions need to be fought tooth and nail.  It is important for us to get equipped ourselves and protect the freedom and dignity of ourselves and our fellow men and women.


2 Comments

ഒരു ഉത്തരാധുനിക പൂക്കാരി ഉണ്ടാകുന്നത്


the_flower_vendor_by_Diego_Rivera

മല്ലിഗേ സംപിഗേ ഗുലാബീ താവരേ…

അവൾ നീട്ടി വിളിച്ചു
താളാത്മകമായ ആ വിളി സ്വയമൊന്നാവർത്തിക്കണം
എന്ന് കരുതിയിരുന്നതേയുള്ളൂ….
പക്ഷെ..
ഉറക്കെ ഒന്ന് വിളിച്ചുപോയി

മല്ലിഗേ സംപിഗേ ഗുലാബീ താവരേ…

അവൾ തിരിഞ്ഞു നിന്നു
പൂ വേണമോ എന്ന് ചോദിക്കും
എന്ന് കരുതി..
അപ്പോഴേക്കും അവൾ
പൂക്കുട്ട ഉമ്മറപ്പടിയിൽ വച്ച്
വീടിന്നകത്തേക്ക്‌ പോയിരുന്നു…

മല്ലിഗേ സംപിഗേ ഗുലാബീ താവരേ…

Image Credits to http://www.flickr.com/photos/mark6mauno/3129327902/


2 Comments

Awesome 32!


That seems like a password.. A password to the history of my life.

I carry it always..

The past..

The pain..

The Sweetness..

The insults..

The romance..

The humiliations..

The applauds..

The failures..

The victories..

The solitude..

The Movement..

The Struggle..

The present..

The dreams..

The future..

And the life..

Thanks to..
Amodita for waking me up and made my day.. Not just today, but almost all days..
Pournamy for all the support and Love..
My Sisters for the wishes..
My Mom, an inspiration to struggle more every day..
My Father, who guided me all along to become a social animal..

GLUG PESCE. That was an awesome one.. I didn’t realize about their birthday dedication until my friend Vignesh brought it to my notice. It was a FSMK activity itself.. Continue the great work. Long way to go..
Community Center.. They gave me birthday wishes in six different languages. All standing together like a group song team, keeping the notebooks where they have written these wishes and singing..
Friends from different areas.. School friends from native, engineering college friends, ex-office collegues, current office colleagues, Movement friends, friends from the online space, list goes on..
Thanks a lot for all the wishes..
I will try my level best to become a better human going forward, based on the learnings from the past and present.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.